Zeeschildpadden redden

 

 
 

Mabel Nava laat een karetschildpad vrij nadat hij is bevrijd uit zijn verstrikking - foto Marlene Robinson

Iedereen die belangstelling heeft voor de bescherming en het herstel van bedreigde diersoorten leert al snel dat elk afzonderlijk dier van die soort van belang is. Voor diersoorten waarvan het aantal met 85 tot 90% is afgenomen en die ernstig worden bedreigd in elk stadium van hun levenscyclus, kan het overleven van een enkel babydier of een enkel jong dier, of een geslachtsrijp vrouwtje dat begint aan het broedseizoen, hoop bieden.
STCB wordt een aantal keer per jaar opgeroepen om een zeeschildpad in nood of gevaar te redden. Hoewel elke redding weer uniek is, hebben de meeste van onze reddingsacties twee gemeenschappelijke kenmerken. Ten eerste worden reddingsacties opgestart en ondersteund door de gemeenschap. Ten tweede hebben de meeste reddingsacties betrekking op zeeschildpadden die verstrikt zijn geraakt in een deel van de achtergelaten vislijnen en visnetten die in zee drijven. Hier zijn twee recente verhalen over reddingsacties:

 

Morotin-reddingsactie

Een volwassen mannelijke karetschildpad was nog in leven, maar was gestrand op de harde koraalrotsen aan de oostkust van Bonaire. De schildpad was verstrikt geraakt in een massa vislijn, scheepstouwen en drijvers, van 15 meter lang en 90 kilo zwaar. De lijn was vast komen te zitten in het vlees boven de voorpoten van de schildpad. STCB wordt een aantal keer per jaar opgeroepen om een zeeschildpad in nood of gevaar te redden.

 

Deze schildpad zou vele uren in de hitte op droog land niet hebben overleefd, maar gelukkig werd opgemerkt dat hij was gestrand en werd dit gemeld door een bewoner uit de buurt die het strand controleerde. Medewerkers van STCB werden opgeroepen en zij hebben de lijn zorgvuldig verwijderd. Na te hebben vastgesteld dat het dier in goede conditie was, hebben de medewerkers de schildpad gemeten en gemerkt en hem, met hulp van Marine Park-rangers overgebracht naar een veilige plaats waar hij voorzichtig werd vrijgelaten. Ondanks dat hij lang verstrikt had gezeten (wat bleek uit de wonden aan zijn poten), vertoonde deze schildpad de kenmerkende weerstand van zijn soort en zwom na zijn vrijlating krachtig de golven in. 

 

Morotin-reddingscatie foto STCB

De schildpad naar zee brengen - foto STCB

 

 

Lac-reddingsactie

Een jonge groene zeeschildpad, die beide voorpoten had verloren, werd gevonden in het ondiepe, beschermde water van Lac. De schildpad werd gered door Doi Boekhoudt en Stanley Marinus, die in het gebied leven en vissen en in de gaten houden of er geen problemen in de baai zijn. We weten niet zeker hoe de schildpad zijn voorpoten is kwijtgeraakt, maar dat is vaak het gevolg van verstrikking op zee in een los drijvende vislijn.

 

Als organisatie voor het behoud van zeeschildpadden vroegen wij ons af of dit dier nog gered kon worden. Als de schildpad in het wild zou blijven leven, zou hij kwetsbaar zijn. En biologisch gezien, is het dier niet in staat aan de populatie groene zeeschildpadden bij te dragen, omdat hij zich niet kan voortplanten. Maar als afzonderlijke schildpad toonde hij veel kracht en probeerde hij te eten. Omdat we weten dat het verlies van ledematen meestal komt doordat zeeschildpadden verstrikt raken in los drijvende vislijnen, vonden we dat de schildpad een belangrijke rol kon spelen bij het kweken van bewustzijn voor een belangrijke oorzaak van sterfte onder zeeschildpadden. De schildpad werd overgebracht naar het zeeaquarium op Curacao en doet het daar erg goed. Hij fungeert als een schrijnend voorbeeld voor bezoekers. Ongelukken zoals deze zeeschildpad meemaakte, komen vaker voor dan we denken en door de gevolgen te laten zien, kunnen we helpen om de schildpadden te beschermen die nog in het wild leven. 

 

 

Doi met de dubbel geamputeerde schildpad - foto STCB

De geamputeerde schildpad wordt onderzocht - foto STCB

De geamputeerde schildpad in een aquarium - foto STCB

 

 

Elke zeeschildpad die leeft om te reproduceren draagt bij tot de diversiteit van soort. Hoe diverser de genetische opmaak binnen de soort, des te groter de kansen zijn voor overleving - veronderstellend dat de milieubedreigingen eveneens worden verminderd.